Ściany szczelinowe są stosowane w różnych zastosowaniach budowlanych i inżynieryjnych, w których konieczne jest stworzenie głębokiej, wodoszczelnej i konstrukcyjnie stabilnej bariery, na przykład w budowie tuneli w celu ustabilizowania otaczającego gruntu i zapobiegania wnikaniu wody podczas wykopów tunelowych.
Ściany szczelinowe są zazwyczaj budowane od zestawu ścian prowadzących, zazwyczaj o głębokości 1 metra (3 stopy 3 cale) i grubości 0,5 metra (1 stopy 8 cali). Ściany prowadzące są budowane na powierzchni gruntu, aby wyznaczyć pożądany rów z gnojowicą i poprowadzić maszyny do wykopów. Wykopy są wykonywane za pomocą specjalnej koparki w kształcie muszli lub frezarki do wykopów hydromill, zawieszonej na dźwigu.
Po osiągnięciu określonej długości wykopu klatka wzmacniająca jest opuszczana do dołu wypełnionego gnojowicą, a dół jest wypełniany betonem od dołu do góry za pomocą rur tremie. Cięższy beton wypiera gnojowicę bentonitową, która jest wypompowywana, filtrowana i przechowywana w zbiornikach do wykorzystania w następnym segmencie ściany lub poddawana recyklingowi.
Węgierska firma szukała rozwiązania do pompowania bentonitu na głębokim placu budowy. Początkowo stosowano pompy szybkoobrotowe, ale nie zapewniały one oczekiwanej wydajności. Rozwiązaniem okazały się ostatecznie pompy wolnoobrotowe Tsurumi połączone szeregowo w instalacji wspomagającej: KRS2-150 doskonale nadaje się do tego zastosowania ściernego, ponieważ pracuje z mniejszą liczbą obrotów. Połączenie szeregowe zapewnia niezbędną moc do pompowania ściernego płynu na wymaganą odległość bez żadnych problemów.
W instalacji testowej sprawdzono, czy rozwiązanie faktycznie działa w praktyce. Woda zawierająca bentonit była podawana z pojemnika około pięciu metrów w górę do pompy wspomagającej. Następnie pompowała ją przez 400-metrowy rurociąg do zakładu separacji. Rozwiązanie działało tak dobrze, że klient będzie teraz standaryzował to zastosowanie Tsurumi.
W Kolonii w Niemczech zbudowano nowe metro w pobliżu centrum miasta. Zanim można było rozpocząć budowę przy użyciu maszyny do drążenia tuneli, otaczające budynki musiały zostać ustabilizowane poprzez wstrzyknięcie zawiesiny cementowej. Proces ten nazywa się iniekcją strumieniową. Zainstalowano dwa szyby. Stąd prowadzono prace mające na celu stabilizację fundamentów sąsiednich budynków mieszkalnych. W zależności od szybu wiercono różną liczbę poprzecznych otworów wiertniczych o głębokości do 50 m. Następnie otwory wiertnicze wypełniano iniekcją zawiesiny cementowej.
Dowiedz się więcej